ஓள் வாங்கிய தேவிடியா

(Tamil Hot Stories - Ool Vangiya Thevudiya)

karthik-fire 2014-03-31 Comments

இந்த நிலையில் ராஜ் என்னை நெருங்கி வந்து “இன்னும் நல்லா டைட் பண்னு கணேஷ்.” என்று கூறினார். கணேஷ் டேப்பை இன்னும் இறுக்க…. என் முலைகள் ஏறத்தாழ பிதுங்க துவங்கியிருந்தது. ராஜ் டேப்பிற்கு அடியில் விரல் வைத்தார். “கொஞ்சம் லூஸ் விடுடா” என்று சொல்லி அங்கே விரலை அசைத்தார். ராஜின் விரல் சரியாக விரைத்து நின்ற என் முலைக்காம்பின் மேல் இருந்தது. அவரின் விரல் பட்டதில் அது ஜாக்கெட்டுக்குள் இன்னும் துருத்திக் கொண்டது. நான் ஏதும் செய்ய இயலாதவளாக என் கண்களை இறுக்க மூடிக் கொண்டேன். என்னை வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது. நான் என்னிலையை இழந்தேன். என் வாயிலிருந்து வார்த்தைகள் வரவில்லை எப்படியோ கஷ்டப்பட்டு,

“கொஞ்சம் சீக்கிரமா முடிக்கிறீங்களா ?” என்றேன். டைலர் ராஜிடமிருந்து அவரின் ட்ரேட் மார்க் புன்னகையுடன் கூலாக “ரிலாக்ஸா இருங்க மேடம். உங்க ப்ளவுஸ் பக்காவா தைக்கறதுக்குத்தான் அளவுகளை சரியா எடுத்துக்கிட்டு இருக்கோம்” என்று சொல்லியபடி கணேஷிடமிருந்து டேப்பை வாங்கிக் கொண்டார். மறுதடவை தானே என் மார்பு அளவு எடுத்து அதை குறித்துக் கொண்டார்.

“இவன் கத்துக்குட்டிங்க… அதான் என்னதான் இவன் சரியாக அளவு எடுத்திருந்தாலும் நானும் ஒரு தடவை அது சரிதானான்னு செக் பண்ணிக்கிட்டேன்” என்றார். அவர் எந்த விகல்பமும் இல்லாமல் என் கண்களை பார்த்து பேசினார். அவர் எந்த அளவு தொழிலில் சுத்தம் என்பதை இது எனக்கு உணர்த்தியது. என்னதான் அவர் என்னிடம் மிக கண்ணியமாக நடந்து கொண்டாலும், அவரின் விரல்கள் என் முலைக்காம்பில் நாலைந்து முறை உரசியதில் என் அடிவாரத்தில் ஊறல் எடுத்து விட்டிருந்தது.

“ஹா மேடம். உங்க சைஸிற்கே ஒரு பேக்லெஸ் ப்ளவுஸ் மாடல் ஒன்று என்னிடம் இருக்கிறது. நீங்க அதை போட்டுப் பார்த்தால், ஷேப்பும் சைசும் சரியாக இருக்கிறதா என்பதை நாம் தெரிந்து கொள்ளலாம். டேய் கணேஷ் அதை எடுத்திட்டு வாடா” என்று கணேஷை அனுப்பினார்.கணேஷ் அந்த மாடல் ப்ளவுசை கொண்டு வந்தான். அதை வாங்கி ராஜ் என்னிடம் கொடுத்தார். அது அழகான சில்க் துணியில் தைக்கப்பட்டிருந்தது. முதுகுப்பக்கம் ஓப்பன் வைத்து பல லேஸ் கயிறுகள் வைத்து தைக்கப்பட்டிருந்தது. எனக்கும் இந்த யோசனை சரியாகப்பட்டது. புது ப்ளவுசை தைப்பதற்கு முன் இந்த மாடலை போட்டுப் பார்த்து விட்டால், அது எப்படி இருக்கும், அதன் சாதக பாதகங்கள் என்ன ? என்று தெரிந்து விடும். பின்பு பயமில்லாமல் புதிய ப்ளவுஸ் தைத்துக் கொள்ளலாம். எனவே நான் அந்த மாடல் ப்ளவுசை போட்டு பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்தேன்.

“மேடம் ட்ரையல் ரூம் இங்கே இருக்கு” என்று சொல்லி ராஜ் உடை மாற்றும் அறையை காட்டினார். நான் அந்த சிறிய அறைக்குள் சென்றேன். அந்த அறையில் ஏதோ மராமத்து பணிகள் நடக்கிறது போல. தரையெல்லாம் மணலுடன் தண்ணீரும் கலந்து அசுத்தமாக இருந்தது. அந்த அறையின் மூன்று பக்கங்களிலும் ஆளுயர கண்ணாடி பதிக்கப்பட்டிருந்தது. ராஜ் “இதுலே உங்களின் முப்பரிமாணத்தையும் பார்த்துக்கலாம்” என்று சொல்லி விட்டு கிளம்பியவர், ஏதோ நினைத்து விட்டு என்னை பார்த்து திரும்பினார். “சொல்ல மறந்துட்டேனே. பிராவையும் கழட்டிட்டு ப்ளவுசை போட்டுப் பாருங்க. அப்பத்தான் நமக்கு சரியான அளவான்னு தெரிஞ்சிக்க முடியும். அப்புறம் தரையில சிமெண்ட் கலவை போட்டது, அதனாலே தரை ஈரமா இருக்கும் ஜாக்கிரதை” என்று சொல்லிவிட்டு சென்றார்.

நான் அறைக்கதவை சாத்தி தாளிட்டேன். என் முந்தானையை எடுத்தேன். அதை தரையில் போட முடியாதே. எனவே அதை சுற்றி என் இடுப்பில் சொருகிக் கொண்டேன். அடுத்து ஜாக்கெட் ஊக்குகளை நீக்கி ஜாக்கெட்டை கழட்டினேன். அதை தொங்கவிட எந்தவித ஆணியோ, ஹேங்கரோ எதுவுமே அங்கே இருக்கவில்லை. ஜாக்கெட்டை எங்கே வைப்பது என்று தெரியாமல் விழித்தேன். என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் கதவை லேசாக திறந்து தலையை வெளியே நீட்டி பார்த்தேன். யாரையும் காணவில்லை. எனக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. சில விநாடிகளில் கணேஷ் அந்தப்பக்கமாக வந்தான். நான் அறைக்குள் இருநது தலையை நீட்டிக் கொண்டிருப்பதை பார்த்து என் அருகில் வந்தான்.

“என்ன வேண்டும் மேடம், ஏதாவது பிரச்சனையா ?” என்று கேட்டான்.

ஜாக்கெட்டை மாட்டி வைக்க ஹேங்கர் இல்லை என்ற விஷயத்தை அவனிடம் கூறினேன். அதற்கு அவன் காலையில்தான் கார்பெண்டர் சின்ன ரிப்பேர் வேலைகளுக்காக அங்கிருந்த ஹேங்கரை கழட்டி சென்று விடடதாக கூறினான்.

“நீங்க அதை என்கிட்ட கொடுங்க மேடம். நான் அதை பக்கத்து அறையில் உள்ள கப்போர்டில் தொங்க விடுகிறேன். நீங்கள் கேட்கும்போது எடுத்து தருகிறேன்” என்றான். ஜாக்கெட்டை கழட்டி அவனிடம் கொடுக்க எனக்கு தயக்கமாக இருந்தது. இருந்தாலும் இப்போது எனக்கு வேறு வழியில்லை. கணேஷ் மீண்டும் கூறினான் “யோசிக்காம கொடுங்க மேடம். பக்கத்து ரூமில்தான் வைக்கிறேன். எந்த பிரச்சனையும் இல்லை” என்று கையை நீட்டினான். நான் மிகுந்த தயக்கத்துடன் என் ஜாக்கெட்டை அவனிடம் கொடுத்தேன். அவன் அதை வாங்கிக் கொண்ட பிறகும் அங்கேயே நின்றிருந்தான். நான் அவனை என்ன? என்பது போல பார்த்தேன்.

அவன் “உங்க பிராவையும் கொடுங்க மேடம்” என்றான். அவன் இப்படி கேட்டது எனக்கு கூச்சமாக இருந்தது. பதினெட்டு வயசுப் பையன் என்னிடம் என் பிராவை கழட்டி கொடுக்கச் சொல்லி கையை நீட்டிக் கொண்டிருக்கிறான். ஆனால் எனக்கு வேறு வழியில்லை. பிராவை இங்கே எங்கேயும் வைக்க முடியாது. தண்ணியில் விழுந்தால் பாழாகிவிடும். நீண்ட சிந்தனைக்கு பிறகு பிராவையும் கழட்டி அவனிடம் கொடுத்து விடுவது என்று முடிவு செய்தேன். “ஒரு நிமிஷம் இருப்பா” என்று சொல்லி அறைக் கதவை சாத்தினேன். பிராவை கழட்டி கையில் வைத்துக் கொண்டேன். முந்தானையை எடுத்து மார்பின் மேல் மூடிக் கொண்டு கதவை லேசாக திறந்தேன்.

இப்போது கணேஷ் கதவுக்கருகே இன்னும் நெருக்கமாக வந்து நிற்பது போல தோன்றியது. “இந்தாப்பா” என்று நான் என் கையை வெளியே நீட்டி அவனிடம் என் பிராவை கொடுத்தேன். கணேஷ் பிராவை வாங்கினான் ஆனால் அவன் பார்வையெல்லாம் எனக்கு பின்னாலிருந்த கண்ணாடியில் பதிந்திருந்தது. கண்ணடியில் பிரதிபலிக்கும் என் முலைகளின் பக்கவட்டு தோற்றம் அவனுக்கு நன்றாக தெரிந்திருக்கும். என் கொங்கைகளின் அரைகுறை தரிசனம் கண்டு அவன் முகம் பிரகாசமானது. மகிழ்ச்சியாக என் பிராவையும் வாங்கிக் கொண்டு அவன் கிளம்பினான். நான் வேகமாக அறைக்கதவை சாத்தினேன்.

11

நான் என்முந்தானையை எடுத்து உடலை இரண்டு முறை சுற்றி, அதன் முனையை கொசுவத்திற்குள் சொருகினேன். அந்த மாடல் ஜாக்கெட்டை எடுத்து போட்டுக் கொள்ள முற்பட்டேன். அந்த ப்ளவுசிற்குள் கைகளை நுழைத்துக் கொண்டேன். ஆனால் பின்னால் இருக்கும் கயிறுகளை என் இருகைகளை கொண்டு மட்டும் முடிச்சு போட முடியவில்லை. அதை பின்னாலிருந்து கட்டிவிட இன்னொரு நபரின் உதவி தேவைப்பட்டது. என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் நின்றபோது அறைக்கதவு தட்டப்பட்டது. அது டைலர் ராஜ்.

“மேடம் உங்களுக்கு பிரச்சனை ஒன்றும் இல்லையே ?” என்று கேட்டார்.

நான் கதவை திறந்து தலையை வெளியே நீட்டினேன். “இல்ல எப்படி முடிச்சி போடறதுன்னு தெரியலை….” ராஜ்க்கு நான் என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்பது புரிந்து இருந்தது. நான் என் வார்த்தைகளை முடிக்கும் முன்னரே “இந்த மாடல்ல இப்படி ஒரு பிரச்சனை இருக்கு மேடம். முடிச்சி போட்டுவிட இன்னொரு ஆள் தேவைப்படும். நான் உங்களுக்கு உதவுகிறேன்” என்று சொல்லியபடி கதவை திறந்து கொண்டு அந்த அறைக்குள் நுழைந்தார் ராஜ்.

அறைக்குள் வந்த டைலர் ராஜ் என்னை திரும்பி நிற்கச் சொன்னார். நான் திரும்பிக் கொண்டேன். கண்ணாடியில் ராஜ் தெரிந்தார். அவர் என் வெற்று முதுகில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த கயிறுகளை எடுத்து ஜிக்ஜாக்காக முடிச்சி போட முயன்றார். ஆனால் அவரால் அது முடியவில்லை. முதலிரண்டு கயிறுகளை மட்டுமே அவர் முடிச்சிட்டார். மற்ற கயிறுகள் ரொம்ப இறுக்கமாக இருந்தது.

“மேடம் இது உங்க உடம்புக்கு ரொம்ப டைட்டா இருக்கு, என்கிட்ட பல சைஸ்ல இந்த மாடல் ப்ளவுஸ் இருக்கு. இதுக்கு அடுத்தசைஸ் கொண்டு வந்தா உங்களுக்கு சரியா இருக்கும். இதை கழட்டிக் கொடுங்க. நான் இதை கொண்டு போய் சைஸை அளந்து பார்த்து அடுத்த சைஸ் எடுத்துக்கிட்டு வர்றேன்” என்று சொன்னார். என்னை அவர் முகம் பார்த்து திருப்பி நிறுத்தினார். நான் சற்றும் எதிர்பார்க்காமல் நான் அணிந்திருந்த அந்த மாடல் ப்ளவுசை என் தோளிலிருந்து கழற்றி எடுத்துக் கொண்டு அந்த அறையிலிருந்து வெளியேறினார். நான் திகைத்து போய் நின்றேன். என் இடுப்புக்கு மேலே ஆடைகள் எதுவும் இன்றி டாப்லெஸ்ஸாக நின்றிருந்தேன்.

Comments

Scroll To Top